• Henk Jan Vroom

Les aan een zangpedagoge

Enkele jaren geleden hadden wij een mooie zwarte merrie, genaamd Dior, gekocht om op te leiden als schoolmaster. Dior was een lieve, maar ook sensibele merrie, die snel leerde. Toen we haar lieten rijden door onze leerlingen bleek dat ze dat heel spannend vond, maar niet goed kon omgaan met de wisselingen. We hebben dan ook besloten om een lief baasje voor haar te zoeken en zo kwam ze bij Ellen terecht.


Nadat we Ellen op weg hadden geholpen met haar nieuwe paard kwam ze regelmatig terug (uit Duitsland!) voor een week of weekend bijscholing. Dat waren altijd gezellige dagen waarbij ze genoot van de rust en de door Hendrik bereide maaltijden.


Afgelopen weekend was Ellen weer van de partij, ditmaal vergezeld van haar vriendin Nicole, die in haar jonge jaren als Bereiter had gewerkt op bekende dressuurstallen in Duitsland. We beginnen de lessen als gebruikelijk met de vraag hoe het gaat en aan welke zaken zij wil dat we aandacht gaan besteden. Het rijden ging redelijk goed, Dior zag er goed uit, maar was soms nog wat gespannen. Ellen gaf aan dat ze zich er aan ergerde aan het feit dat ze steeds met de handen uit elkaar zat. Een gewoonte die ze niet gemakkelijk kon afwennen en daar wilde ze graag aan werken.


Ik heb er eens naar gekeken en het viel me op dat Ellen moeite had om de bewegingen van Dior te volgen. Ze had haar buik gespannen en gebruikte haar handen om evenwicht te zoeken. Vandaar de brede handhouding.


Nou is Ellen van beroep zangpedagoge en voorheen zelf internationaal succesvol geweest als klassiek zangeres. Toen ik haar erop wees dat ze boven in haar borst ademde was dat voor haar een bekend terrein. Je moet weten dat ik zelf ooit zangles heb gehad en wel iets weet van ademhaling. Dat kwam zo. Ik klaagde eens op een feestje dat ik altijd schor werd van het lesgeven en vooral het schreeuwen over grote afstand. Toevallig zat ik naast de beroemde zangleraar Wouter Klaassen die mij toevertrouwde dat hij mij kon leren spreken zonder "persen", waardoor ik een groter bereik zou krijgen en niet meer schor zou worden. Natuurlijk ben ik die uitdaging aangegaan en ben een flinke periode met hem aan het werk gegaan, tot ik een stem had als een brulboei en nooit meer schor werd. Ik leerde te ademen uit mijn buikregister en met weinig lucht veel volume te produceren. Het enige wat hij mij niet kon leren was toonvastheid, anders was ik vast een beroemde tenor geworden, of beter nog een counter-tenor!


Terug naar Ellen! Ik legde haar uit dat zij haar buikspieren moest ontspannen en ademen samen met de ademhaling van het paard, zodat ze de beweging kon volgen en daarmee haar evenwicht op een natuurlijke wijze kon houden. Dat ging steeds beter en na verloop van tijd zei ik: "kijk eens naar je handen"...die waren als vanzelf bij elkaar gekomen. En ook Dior ontspande zich.


's Avonds hadden we een gezellige avond met veel gespreksstof toen bleek dat Nicole in dezelfde regio in Duitsland had gewerkt als ik destijds en dat we veel gemeenschappelijke bekenden hadden. En als ruiters éénmaal aan het kletsen gaan dan kan het laat worden...


Ellen kreeg als huiswerk mee dat zij zich bewust moest worden van haar ademhaling. Ze heeft alweer bij ons gereserveerd voor het najaar en dan zal het resultaat zeker te zien zijn.


De volgende blog zal ik schrijven over mijn leerling Gijsbert...die Piloot is. Je kunt misschien al raden waar dat over gaat!


257 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

© 2020 Angelique Vroom Dressage Experience , Gerner Slag 1  Dalfsen, The Netherlands    +31 529 438700  gernerslag@gmail.com